Re: [bcn2004] Fw: ESKİ TÜRK UYGARLIĞI

Adnan Atabek Bey'e


Adnan kardeş merhaba. bcn_2004 grubuna tekrar hoş geldin.  Yazini okudum.
  Eline saglik.   

2002 senesinde yine bu grupta yazdigim "Türk Dünyasinin Bilinçli olarak Silinmis Geçmisi" başlikli yazimda, 
http://groups.yahoo.com/group/Polat_Kaya/message/2,  sizin şimdi ki yazinizda dile getirdiginiz pek çok hususlari ben de dile getirmiş ve okuyucular ile paylasmiştim. Ondan sonra da Türkçenin çok eski bir dil oldugunu, çok sayida dillere "Bir Ata" dil oldugunu, Bati dilini, dinini ve uygarligini Tur/Türk dünyasindan aldigini, daha dogrusu kaçirdiğini senelerdir bu tartişma ortaminda yazip okuyucularla paylaşmaktayim.  Bir hayli zamandan beri yazmakta olduğum bu görüşlerime sizin de bu yazinizla katilmaniz beni memnun etti.  

Bati kültürünün çok siğ bir zemin üzerine oturduğunu ilk defa 1997 yilinda Hint-Avrupa ve Semitik dillerin Türçeden kirilip yeniden düzenlenme yoluyla yapilmiş oldugunu  keşfettigimde anlamiştim. Zira kendi dili çok derinlere gitmeyenlerin ve hele Türkçenin zenginliklerinden yararlanarak, onun sözlerini ve ifadelerini alip kendine sözcük üretenlerin pek derinlere varmayan güclü bir kültüre sahip olamiyacaklari aşikardir.  Ancak ne var ki Bati yazili dil kalabaliği ile çok güclü bir kandirma teknigini geliştirmiş ve insanlari yanliş bilgilendirme ile yönlendirmede usta olmuş.  Ilim kisvesi altinda bir sürü yari dogru yari yanliş ifadelerle insanlar kandirilmiş ve bu arada her şeyin kendilerince üretilmiş olddugu dile getirilmiştir.  Zaten insanlik tarihinin ve medeniyetinin kendileriyle ilgili bir  miladi seneden başlatilmasiyla Bati kendisini daha öne çikarmiş ve o tarihten önce sanki insanlar pek ele avuca gelir bir şey yapmamişlar gibi bir görüntü verilmiştir.  Bu arada  M.Ö. ki çağlarda gerçek üstünlüğünü göstermiş olan Turanli Tur/Türk medeniyetinin üzerinden bir yol-basan silindiri geçer gibi  geçilmiş ve Tur/Türk dünyasina ait en eski eserler hep başkalarina aitmiş gibi gösterilmiştir.  Bu arada her kes medeni, insanliğa yardim etmiş gibi gösterilirken yalniz Türkler kasitli olarak barbar, yikici ve medeniyetsiz olarak gösterilmişlerdir.  Bu da eski Turan medeniyetinden durmadan yararlanmiş olan Batinin, o medeniyetin gerçek sahibi olan Tur/Türk milletini gerek soguk ve gerekse sicak çatişma ile yok etme isteginin bir tatbik şeklidir. Artik bunlar köprünün altindan geçmiş olan sulardir. Geçmişte olanlar olmuş ve akan sular geri getirelemez olmuştur. Fakat geçmişte olanlari doğru öğrenip, doğru değerlendirip geleceğini ona göre yönlendirmek de Türk insanina düşen çok önemli bir görevdir.  Aksi takdirde etraftan yöneltilen güclerin baskisi altinda yok olma tehlikesiyle karşi karşiyadir. 


Sevgiyle,

Polat Kaya




Adnan ATABEK wrote:
 

----- Original Message -----

From: Adnan ATABEK

Sent: Friday, June 03, 2005 12:02 AM

Subject: Fw: ESKİ TÜRK UYGARLIĞI


 

ESKİ TÜRK UYGARLIĞI

 

Tarih yazmak; tarih derinliğinin, açıkça bilinmeyen olaylarını, bilimsel olarak saptanmış tarih gerçekleriyle çelişmeyecek biçimde, bilinenler yardımıyla, olabildiğince doğruya yakın yorumlama-tasımlamalar yaparak ve bilinenlerle birleştirerek, sürekliliği olan bir hikayeleştirme yapmaktır.

 

Böyle bir çalışmayı cumhuriyet başlatmıştır, ancak, Atatürk sonrası dönemde bu savdan dönülmüştür. Neden? Cumhuriyet, kendi tarih tezi , dil tezi, dünya görüşü, iddiası, ideali, hedefi bulunan bir yapıdır. Atatürk kadar bağımsızlıkçı olmayanların bu tür iddiaları olamaz. Onlar, kime yamanmışlarsa onun tarihini, dil felsefesini, iddiasını, hedefini benimsemek zorunda kalırlar.

 

Bugün, her alanda, dünyaya dayatılan, Batı bakış açısıdır. Batının tarihe, dile bakış açısı ise nesnel olmaktan uzaktır. Çünkü nesnel bakışla baktığınızda Batı kocaman bir sıfırdır. İkibin beşyüz yıllık bir geçmiş. Son beşyüz yılı uğrulama zenginlikle cilalanmış, aşırma bir uygarlık, insanlık değerlerinden yoksun  bir ‘uygarlık’.

 

Bu nedenle Batı; tamamı son birkaç yüzyılda uydurulmuş terminoloji üzerine dil ve tarih tezler kurmuştur. Tarihi anlaşılmaz bir biçimde; sürekliliği olmayan, hep doğup doğup ölen, birbirinin devamı olmayan halkların tarihi olarak yazmıştır. Batının yazdığı tarihin özeti için, 'geçmiş bilinmemektedir' denilebilir. Tek netlik şurdadır: Hiç bir tarih gerçeğiyle uyuşmayacak biçimde, Avrupadan çıkardıkları halklara hızlı bir Orta Asya turu attırdıktan sonra, yeniden Avrupaya getirirler. Bundan da murat şudur: Onbinlerce yıldan beri Asyadan uygarlığı batıya taşımış halkları yok saymak, onlara ait uygarlık miraslarına, dile, kültüre sahip çıkmak.

 

Ben, çocuk yaşlarımdan beri soyumun tarihini,  insanlık tarihini merak ettim. Bu konuda ne bulduysam okudum. Eleştirdim. Yorumladım. Benim de kafamda, tarih gerçekleriyle çelişmeyen, bilinmeyenlerin bilinenler yardımıyla yorumlandığı, dilin tarihe tarihin dile destek verdiği, bir tarih bakışı oluştu. Bunu, çok özet olarak, sizlerle paylaşmak istiyorum:

 

Onbinlerce yıl önce, uygarlık Avrasyada uç verdi. Avrasya iç deniz ve gölleri çok olan bir bölgeydi. Verimliydi. Asyanın çok kuzeye kalan bölgeleri, uygarlığın yeşeremeyeceği kadar  soğuk, verimsiz idi. Güneyi ise, insanı düşünmeye zorlamayacak denli, hazır yiyeceklerce zengindi. Orta ise bu koşulların en orta-karar olduğu bölgeydi. Buradaki insan; düşünmek zorunda kalacak kadar sıkıntı ve arayış içinde, düşündüğü-çabaladığı sürece ulaşabileceği, potansiyel bolluklar içindeydi. Bu bölge; Karadeniz-Hazar-Aral-Baykal-Balkaş şeridi boyuncadır.  Bu dönemde bu coğrafyada, Türklerin adı  Tur, Ti, Uz, On, Hun, Tik, İy, Ud, Ço, Çen, Kaç, Nur.... gibi tek heceli sözlerdir. Bu dönemde tüm kelimeler neredeyse tek hecelidir ve bir kavramın onlarca  karşılığı vardır. Bu nedenle Türk sözünün de çok karşılığı vardır. Bugün  çeşitli Türk boylarının farklı ada sahip olmalarının sebebi budur. Bu adlar rasgele farklı adlar olmayıp, birbirinden doğmuş, tüm diğer kavramlarla aynı düzen içinde gelişmiş, birbirinden doğuş kanunları belli olan sözlerdir.

Ve bu sözlerin gerçek ve ortak anlamı 'halk' dır.

 

Bu Avrasya insanı; konuşmayı, büyük aile ve boylar halinde yaşamayı, avcılığı, dini, tarım yapmayı, hayvan evcilleştirmeyi, göçerliği, yürüklüğü (mobilize olmayı ), denizciliği, yapıcılık ve kentleşmeyi, devletçiliği öğrendi.

 

Çevreye yayılma sonucu, Bugünkü Kuzey Avrupa, Güney Afrika, Hint Yarımadası ve Güney Çin dışındaki Eski Dünya topraklarının kalan bölümü bu Avrasya insanının ülkesi haline geldi. Türkler çeşitli adlar altında Çine, İndus-Ganj boylarına, Dicle-Fırata, Nil  boylarına, Kuzey Afrikaya,  ve Amerikaya yayıldılar.

 

Bu dönemde; Çin, Hint, Güney Afrika, Kuzey Avrupada yaşayanlar, henüz uygarlıkla tanışmamış, aile ve daha büyük toplum birlikleri kurmamış insanlardır. Bu insanların dili olmadığı için adları da yoktur. Uygar insan bunlara 'yabancı' 'öbürü' demiş, veya bu 'yabancı'lar, birlikte yaşamaya başladıkları Türk boyunun adını almışlardır. Örneğin Çinli'nin etnik bir adı yok. 'Çin ülkesinden olan' diye adlandırıyoruz. Peki Çin ne? Çin, Çeng Türk'ün adıdır (Şenestan=Türkistan, Dede Korkut Oğuznameleri s.18,Prof. Kırzıoğlu, Burhanettin Erenler Mat., !952,İst.). Gök Türk Kağanı'na batı Türkleri 'Çin Hakanı' demişler (Aynı kaynak s. 52). Doğu Karadenizde Türklerin adı (Hemşinlilerce) Çeng'dir(Her Yönüyle Rize, Muzaffer Arıcı s.24).

 

Türklerin Çine gidiş zamanı ön-hiyeroglif ( kayra kulıv = kutlu yazı) dönemidir. Çine giden Türkler ve yerli halkın karışmasından oluşan Çinli, öğrendiği yazıyı geliştirememiş, günümüze kadar hiyeroglifik olarak kalmıştır. Çindeki piramitler (Ünlü Beyaz Piramidi düşünün) bu döneme aittir. Son yıllarda bulunan ve gerçek boyutta topraktan askerleri barındıran piramit-kurgandaki asker yüzleri hiç de bugünkü anlamıyla Çinli değildir. 'Discovery Channel'da hep hayretle izlerim. Asaydaki her buluntuyu Çin'e mal etme alışkanlığındaki Batının uygar Çin dediği bu Çindir ki, yazıyı, Çinde hanedan olmuş Türklerin yerleştirmesine borçludur ve Türkler zorla götürmedikçe, komşudaki gelişmeyi bile sezecek yetenekte değildir. Tuvaların götürdüğü ilk hiyeroglif yazı hala  o haliyle durmaktadır.

 

İkinci büyük göç alanı Hindistandır. Türkler burada İndus Ganj (Türkçesi Geng Su. Bu bölgenin Türkçe  adı da Geng Yer  daha eskisi Keng-Ki' dir) boylarında Dicle-Fıratta olduğu gibi sulu tarım yapmışlardır.  İndus, Harappa, Mohenjo-Daro uygarlıkları bu süreçte oluşmuştur. Yazı, Gök Türklerde gördüğümüz Türk Oyma yazısının ilkel biçimidir. Hiyeroglifik yazının çok ilerki aşamalarında bulunulmaktadır.Bugün bu topraklarda Hintli değil Özbekler, Afgan bölükleri, Pakistanlılar (Urdu dili konuşanlar) ve bu unsurların Hindistan içindeki  devamı olan insanlar yaşar. Türkler tarih boyunca bu toprağa gelip gitmişlerdir, hükümet etme süreleri her milletten fazladır. Hint yarımadası ırk olarak karma-karışık olsa da dil olarak Dravit dilidir. Batının Dravit dediği Türkçe söylenişe çevrilirse Turağut olmaklığı gerekir. Bu da Tur'lar olmalıdır(Tür-ük-üt > Türküt gibi). Bu dönem piramit-ziggurattan çok, dev oyma heykeller ve üçgen kemerli yapılar dönemidir. Bu kültür dönemi tıpatıp Güney Amerika Maya kültürü ile aynıdır. Aynı dev oyma heykeller Balkanlarda Vlakların kalıntılarında vardır(Balak'lar). Balkan ve Kuzey Hindistan şehir adları tam paralellik içindedir. Peşa-ver, Sebiz-var, Katyavar, Elver, Taneşvar /   Temeş-var, Vuko-var, Uy-var, Zigetvar, Honetvar.

 

Bir Başka önemli merkez Mezopotamyadır. Burada yazı hiyeroglif-alfabetik geçişi aşamasındadır. Çinden ileri İndus'tan geri durumdadır. Ziggurat kültürü vardır. Bu açıdan Güney Amerikalılarla eş düzey uygarlığa sahiptirler. Sümer, Anadolu, Balkanlar, Kafkasya üzerinde etkiye sahiptir. İtalya-İspanya-İngiltere göçleri Anadoludan ve Güney Avrupa yoluyladır. Bunlar bu halkların destanlarında mitolojilerinde vardır. Sümerler tarihten silinmemişlerdir. Yerlerine de gökten zembille kimse inmemiştir. Bin yıl önce İtil Bulgarı gibi Türkçe konuşan Tuna Bulgarı nasıl bugün anlamadığımız bir dil konuşur durumdadır? Bunu Sümere uygulayalım. M.Ö. 7000 lerde bir Sümer kimliği var. M.Ö. 2000 lerde aynı yerde Başka bir kimlik var. Sami ırk. Sümerler bu topraklara yerleştiklerinde, tarım için işçiye ihtiyaçları vardı. Hindistandan, Afrikadan işçi getirildi. Melezleşen halkın zamanla  nüfus içindeki oranları arttı ve bu karışık ırk sayı çoğunluğu sayesinde iktidarı ele aldı. Sami ırkü, Hint+Asyalı(Türk)+Afrikalı karışımıdır. Dil Türk Dilidir. Dili sonradan öğrenen bu halklar,  dile hakim olmadıkları için dile kendilerince yeni yapılar, kurallar kazandırmışlardır. Ön ek, büküm gibi. Türkten  cır 'dua, şarkı, şiir'  sözünü öğrenen insanlar dile hakim olamdıkları için şiir yazan sözünü de bundan türetti ve sessizleri değiştirerek şair  dedi. Başkaları da bu işe büküm dedi. Türk Dili öte- 'ödemek'  sözünü aldıkları şivede mastar öt-üv olduğundan,itva şeklinde söylediler. Türk Dilinde öt- 'geçmek, sönmek', mastarı ötüv, bunu itfa 'söndürme'  diye söylediler. Türk Dilinde öt- 'öldürmek', mastarı ötüv,  bun idam şeklinde söylediler. Adamak 'ithaf etmek', mastarı adav, bunuithaf şeklinde söylediler.

Türk Dilinde bulunan tu 'yapmak' sözünü ön ek yaptılar.

 

ulu 'yüksek'      >>     tealli 'yükselmek'

hala- 'sevmek'   >>     tealluk 'sevmek'

ag 'söz'            >>     taahüt 'sözleşme'

az-, azıv           >>     teassüf 'azmak' 'yoldan çıkmak'

ıs 'koku'           >>     teassüs 'kokmak'

avu 'yardım'      >>     teavvün 'yardımlaşmak'

baruk 'kut'        >>     tebarek 'kutsama'

....gibi...

 

 

‘’Hindistana gelen her yeni Türk dalgası , kendinden önce geleni Hintlileşmiş buluyordu’’  (Umumi Türk Tarihine Giriş,  Z. V. TOGAN s.153)

 

İşte Türkün merkezden bu çevre topraklara tarih boyunca akmış olmasının ve kalan ana kitleyle başkalaşmasının sırrı yukarıdaki tespitte yatar. Bu çin için de doğrudur, Hint  için de, pek çok coğrafya için de...

 

Mısır bir başka önemli göç yeridir. Hiyeroglif-Piramit kültürüne bakılırsa, Çinden sonraki yerleşme olması düşünülebilir. Buranın halkı Kobt olarak anılıyor. Bu 'sucu' 'gemici' anlamındadır. Gobi de  ‘su’ ‘deniz’  demektir.

hıv:su(Başkırt)

kamış:su (Türk Mitolojisi II, Ögel, s.415)

kamus:deniz(Şemsettin Sami)

kem:ırmak, su(Altay)( Uluğ Kem=Koca Su)

 

Kazım Mirşan’ın okuduğu yazıtlarda Mısırın en eski adlarından biri   SUBIS’tır. Günümüzdeki Süveyş adının kaynağının da bu olması gerektir. Daha güneyde Habeş ülkesi vardır. Dikkat edilirse (ş>t) Kob-t ile Hab-ş eş seslerden oluşur. Ve Habeşliler Afrikalı zenci değildirler. Yukarı Nil boylarına gelmiş Kuş devletini kurmuş Türklerin,Hintten getirilen işçilerle karışmaları sonucu ortaya çıkan Türk-Hintli melezidirler. Burada bir başka antik ülke  Sudan’dır. Bu da apaçık  SUV-D-AN  ‘sucu ülkesi’ dir.

 

KOP-IT

SUB-IS

SUV-IT    (SUV-IT AN >> SUDAN)

 

Habeş'ler ve Kobt'lar 'denizci' 'sucu' anlamındaki, Asyalı egemen halkın prestij adını benimsemişlerdir. Çünkü bunlarla temastan önce zaten dilleri ve adları yoktur.

E-Kopt>>>> Egypt oldu (Sümerde e-dub= tablet evi; E-Kobt= Kobt yeri)

 

Bizim bir de Kıp-çak  dediğimiz büyük, önemli bir bölüğümüz vardır.  Buradaki -çak eki 'kabile, boy, nesil'  anlamında Fin-Ogur  ve Altay  dillerinde yaşamaktadır. Yaniboyun adı Kıb'dır. Oğuz destanındada Kıpçak adını kökeni için söylenen şudur 'Bir Bey sal yapıp adaya geçişi sağladığı için ona Kıpçak adı verildi'. Ve nedense buKob-t  ülkesi  tarih boyunca Kıpçak'ların gözdesi olmuştur.

 

Kuzey Afrika  eski Mısır’ın kırsalı kimliğindedir. Batılının  TUAREG  dediği bu halk Türk göçerleridir. Çok sonraki tarihlerde Araplarla biraz karışmışlardır.  Tuareg’lerin hangi  adını alırsanız alın, Asyayla mutlak bir paralellik çıkar. Gerek dil, gerek kültür, gerek fiziki görünüş olarak. Okyanus kıyısındaki Tengiz şehriyle, içerdeki Turania gölüyle, koyuna baran  değişleriyle (baran-os > merinos olarak bize geri gelen) Türktürler. 

 

Bu Avrasyalı  halk bir yandan da  Şimdiki  Amerika coğrafyasına akmayı sürdürmüştür. Bu süreçte yollardan biri Bering’dir. Bu bir Türk sözüdür.

 

bere: büyük ırmaklar üzerine yapılan hareketli köprü veya sal 

per: boğaz (Çuvaş)

-ing: mastar eki, ad yapma eki (Türklük Bilgisine Giriş, Kaydarov-Ozarov)

 

Bu kök, İngiliz diline *beriş  ‘geçiş, geçek’ >> bridge ‘köprü’ sözünü vermiş, Arap diline ise mürur ‘geçiş, aşım’ sözünü vermiş. Bu kök bazı ağızlarda er-te- ‘geçmek’  olarak yaşamaktadır. Bunun  ber-  değişkesi (varyantı ) yaşıyor mu bilmiyorum.

 

Amerikaya giden ikinci yol  İskandinavya  geçergehidir.  Bu yol,  Türklerin bu coğrafyayı tanımaları ve oraya yerleşmelerini de doğurmuştur. En açık örnek Finlilerdir.  Nordiklerin  sagalarında, Amerikaya gidişten ve Türker adlı  kılavuz denizciden söz ediliyor. Türker adı Nordiklerde ‘Türk, Macar’ anlamına geliyor. Burada  İsveç   adı  da önemlidir. SWEDEN. Nil boyundaki   SUDAN   adının aynısıdır.  ‘Sucu  ülkesi’. Fin-Ogur  kaynakalrı, Rus  adının Finlilerin  eski adı olan Rutsi  ‘sucu’   sözünden geldiğini yazarlar. Bu kök de belki bizim   rut-ubet (*rutumuş, cıvımış, sulanmış)   sözümüzle aynı köktendir.

 

Bütün bu bölgelerde, alfabe, mimari, din, dil, mitoloji ortaktır. Tuareg yazısı ile Viking runları o kadar benzerdir ki, Batılı  adam  bu yazıları Vikinglerin Kuzey Afrikaya getirmiş olduğunu bile söyleyebilmiştir.

 

Türklerin, merkezden kopup, çevre coğrafyalara yayılma sürecinde yanlarında işçi olarak getirdikleri Hindu göçmenler; bazı coğrafyalarda melezleşerek en kalabalık unsuru oluşturmuş ve toplumun asli unsuru durumuna gelmiştir(Sümer, Mısır, Habeş, Sudan). Kafkasya, Anadolu, Balkanlar ve Güney Avrupada ise asli unsuru oluşturacak kadar kalabalaık olamamışlar,  toplum içinde  tali ve marjinal unsur olarak kalmışlardır. Bu marjinal unsurlar, anılan coğrafyalarda genellikle ırmak boylarında yoğunlaşan Çingenelerdir. Balkan Çingeneliği  Tuna  boyu işçileridir.  Poşalar Kür-Aras  işçileridir. Bu işçilerin kendi etnik adları bulunmadığı için, prestij unsur olan Türklerin adlarını almışlardır.

 

Çeng 'Türk'        >> >>>>      Çeng-ane   'Türke benzer'

Kopt 'Sucu denizci' >>>>      Kıpti

Urum, Rum                          Rom

 

Türklerin çevreye yayılma sürecinden önce; Çin, Hint, Sanskrit, Fars, Sami, Arap  diye ne bir etnik vardır ne de kültürü.Dil ve dilin kökeni, uygarlık ve kökeni konuşulurken bu nokta çok önemlidir. Bu nedenle, batılı, Türk adını mümkün olduğu kadar yakın zamanlara çekmeye çalışır. Nasılsa  ağızlarından kaçırdıkları Orhun yazıtlarından başka belgeyi gözleri görmez, dilleri söylemez. Oysa, yalnız Tamgalı Say  bölgesinde Sayın Kazım Mirşan'ın  okuduğu gibi, binlerce yazıt vardır. H.N. Orkun'un  kitabında, Orhun dışında pek çok eski yazıt vardır. Kazım Mirşan'ın yakın arkadaşı Sayın Turgay Tüfekçioğlu'nun  ifadesine göre, Kırgızistan'da Saymalı Taş bölgesinde son olarak doksan bin yazıtın bulunduğu açıklanmıştır.

 

Kazım mirşan'ın  okuduğu metinler, dilin gelişim aşamalarını kavramış biri için, çok anlamlıdır. Bu metinler çok ama çok eski bir Türk Dili ile yazılmışlardır. Kelimeler tek hecelidir, ve her bir kavramın çok sayıda karşılığı vardır. Sümer dönemi bile tek heceden çok heceliye geçiş dönemini yansıtır. Bu on bin yıllarla ifade edilebilecek bir süreci işaret eder.

 

Türklerin bu on binlerce yıllık uygarlık maceraları süreci, Batılı adam için bir  yabani yaşam sürecidir. Bedeni bu koşullara göre evrilmiştir(Neandertal adamı). Yaradılış olarak tüm insanlar aynı olmakla birlikte, yaşam koşulları onları  birbirinden farklılaştırmıştır. Biri siyah adam olurken başkası beyaz olmuş, biri uygarlık yaratmış diğeri onu öylece almıştır. Kim ne derse desin, bugün, batılı adam bir hoyratlığı, kabalığı, etiksizliği, acımasızlığı, zulmü anımsatmaktadır. BU ÖZELLİK DE ONUN GEÇMİŞ DENEYİMİNDE YATMAKTADIR. Eğer batının insanı benliğinden koparıp mankurtlaştıran propagandasına kapılmış değilseniz, manzara en iyimser bakışla budur. Eğer uygarlığı, otomobiller, yüksek binalar sanıyorsanız, batıyı uygarlığın temsilcisi olarak görebilirsiniz. Hava kirlendi, su kirlendi, gıda kirlendi, bitki ve hayvan geni kirlendi,  tohum kirlendi, toprak kirlendi, deniz dibi kirlendi, gökyüzü kirlendi. Bu medeniyet değildir. Bunun adı  ‘MEDENİYETLE SONRADAN TANIŞAN AVRUPALININ, DÜNYAYI BİR YOK OLUŞA TAŞIMIŞ OLMASIDIR’.

 

Batı savaşı kaybetmiştir. Artık eski uygarlık  bölgelerini fiziki işgale başlamıştır. Hiç bir yöntem başarılı olamamıştır. Geng-Yer (İndus-Ganj havzası) işgal edilmiştir. Sümer toprağı işgal edilmiştir. Balkanlar  işgal edilmiştir. Türkistan  işgale çalışılmaktadır. Anadolu fiziki işgal dışındaki tüm araçlarla işgal halindedir. Bizim farkında olmadığıız, ama bize ait olan coğrafyanın tamamı işgal girişimi ile karşı karşıyadır.

 

Uygarlığın sahibi olan Avrasya, eğer iktidarı bu eski yabanilere bırakacak olursa, dünya gerçekten bir yokoluşa gidecektir. Bunun olmasını istemediğim gibi, bunu eşyanın tabiatına da aykırı buluyorum. Yani, eğer 'tarihin o durdurulmaz akışı' bizimle ise, batının zenginlik-güçlülük duvarı,  bize 'vız gelmelidir'.

 

Bu gücü kendimizde görmenin maddesel dayanakları vardır.  Batı korkunç bir propaganda savaşı ile gerçekleri gizleyerek yol almaya çalışmaktadır. Bu aynı zamanda korkunç bir bilimsizleşme girdabıdır. Bu batının sonudur. Bu bize güç verecek çok önemli bir gerçekliktir.

 

Adnan Atabek